DE TWEEDE WEEK

- hoe nu verder -

Wat moeten we toch met onze saaie straat? De tegenstellingen blijven ons centrale thema. De stad die wil dat de straat, de buurt een pronkjuweel is, maar om het te laten blijven heeft ze er toch andere opvattingen over dan de straat- en buurtbewoners zelf, ontdekken we.
We doen mee met de straat aan het spel: spoorzoekertje.

- het eerste spoor, de straatverlichting -

Lantaarnpalen die gestickerd zijn. Nader onderzoek (073-6159639) wijst uit dat dat met name handig is voor het voorraadbeheer van de afdeling Beheer Openbare Ruimte van de gemeente Den Bosch. Zeer belangrijk in dit verhaal is dat dit geen lantaarnpalen heten maar "lichtmasten". Prachtig hoor...


- het tweede spoor, de haven -

Feitelijk gezien ligt de haven achter de brug, dus niet meer bij ons deel van de singel. Maar.... dat was vroeger anders. Als we dit spoor volgen, met in ons achterhoofd de pijlen van het kind dat voor ons een spoorzoekertjesspel uitzette, dan komen we aan bij een haven als Antwerpen, Rotterdam. Zie je het voor je? Ik wel. Heb even wat geknutseld.

Ik zag het al voor me. we zouden een vergunningaanvraag neerleggen bij onze eindbeoordeling voor een haven in Den Bosch. Een haven waar vertier is. We zullen eens even wat van dat straatje maken!

- het derde spoor, spiegeltje spiegeltje aan de wand... -

Wat weerspiegelt ons pronkjuweel? En, Den Bosch, kijk eens wat vaker in de spiegel. We zullen de straat eens een spiegel voorhouden. En via de spiegel zie je meer... wat zit erachter?




- het vierde spoor, het broeinest -

Hoezo pronkjuweel? Wat sluimert er? Bedorvenheid door studenten? Deurwaarders en zwendel? Louche vertier als in een straat van Parijs en de Moulin Rouge als er een haven zou zijn? Wat is de legende over de moord op de wal?

- de feedback van Bart Kemps (docent) -

Als ik zo vrij mag zijn, dan heeft zijn feedback ons geïnspireerd om vanaf nu even ieder onze eigen weg in te slaan. Ik denk dat we teveel bezig zijn geweest met samenwerken, en het creëren van ons eigen poldermodel (singel-model, single-model...), dat hiermee hetgeen we willen vertellen niets is. Ofwel, in de woorden van Noud over het doen van onderzoek: er ontstaat maar geen PERSOONLIJK KADER.
Opdracht/ tip van Bart voor ons was om de foto's die we hebben het verhaal te laten vertellen. En op verder onderzoek uit te gaan (zelf!!! individueel) om het verhaal met foto's verder te verduidelijken. Hij sloeg de spijker op zijn kop. Eigenlijk voelden we zelf ook al dat verhaal. Maar omdat we maar bezig bleven over samenwerken, schoot ons verhaal erbij in. We waren meer bezig met proces dan inhoud.
Vragen die we de volgende periode in ons achterhoofd houden, zijn: welk perspectief kies je, welke momenten, situaties zoek je, en wat wil je vertellen?!