EEN SUBJECTIEVE FOTO

Wat betekent subjectief toch in het kader van fotografie? Als ik de opdracht goed begrijp zet de fotograaf alles in het werk in het kader van compositie om zijn standpunt duidelijk te maken. Dus alles in de compositie is nu toegestaan in het kader van de subjectiviteit.

Compositie: de ordening van lijnen, vlakken en patronen. De plaats waar iets in beeld staat, ook ten opzichte van de rest. Het kader. Dus snijd je het onderwerp af, of niet? Het perspectief en de beeldhoek. En natuurlijk kleur of zwart-witfotografie.

De keuzes die ik hierin maak moeten ten dienste staan van mijn standpunt over privacy.

Serie 1: openmaken of niet?
- objectief -
Wat is mijn waar waard? Ofwel: de "marktplaatsfoto".
- subjectief -
Hoe krijg ik duidelijk of ik de dagboeken mag lezen of niet? Wat had ze gewild? Hoever had ze hier controle over en hoever reikt haar controle, nu ze er niet meer is?

Serie 2: privaatheid
- objectief -
Wat gebeurt hier?
- subjectief -
Hoe voelen beide modellen zich? Hebben ze gevoel van controle? Werkt deze dubbelsessie?

Verder lezend bij collegastudenten kom ik bij Maarten en via hem bij Inge informatie tegen die me meer handvaten geeft. Met name omdat compostie het technische middel is om het te realiseren, maar subjectieve fotografie als doel is daarmee nog niet helder.

"Subjectieve fotografie is een interpretatie van de werkelijkheid. Hoe kan ik spelen met de onderwerpen, ze zó arrangeren binnen mijn beeldvlak dat het niet een registratie, maar een interpretatie van de werkelijkheid wordt.
Bij subjectieve fotografie levert de fotograaf door zijn manier van kijken “kritiek” op een bepaald onderwerp. Dit kan opbouwende kritiek, geëngageerde kritiek, spiegelende kritiek (kijk ons nou!), negatieve kritiek, of humoristische kritiek zijn. Veelal zoekt deze fotograaf mensen of situaties op die kwetsbaar zijn."

Met de situaties zit het wat mijn opdracht betreft wel goed. Kwetsbaarheid genoeg.
Nu dus mijn interpretatie vorm zien te geven. Hoe druk ik mijn subjectiviteit uit in vorm?