- in control -

Karin, Michiel, Bart wat doen jullie me aan?
Van hot naar her en weer terug....
Met m'n rug tegen de muur.

Maar met m'n rug tegen de muur heb ik wel de mogelijkheid om uit te kijken over wat daarvoor ligt. Het is maar hoe je het bekijkt. Er ligt nu van alles voor me, ontgonnen terrein, een wereld die verkend, ontdekt mag worden.
Afgelopen maandag heb ik de eerste stap gezet. Alle feedback van de afgelopen weken binnenste buitengekeerd, bekeken, veroordeeld, beoordeeld en weer opgepakt. En gekomen tot de slotsom van de vingeroefeningen van hiervoor, het concept ' i am in control'.

Een fictief dagboek over 'wat als ik een jongetje was geweest'....
Dat was het nog net niet hemaal, ik was er zo graag echt een geweest. Het uitwerken ervan leidde tot stereotypen in mijn hoofd. En de fotografisch zoektocht, daar had ik nog veel meer tijd voornodig, om de link te kunnen leggen tussen mijn aandeel/rol en het fictieve verhaal.

Over twee weken is het al P-day... Tijd om keuzes te maken. Ik snap achteraf nog altijd niet wat er zaterdag precies is gebeurd, maar zoals al beschreven het voelde alsof ik met de rug tegen de muur was gezet. Er komt een tijd om om te zien. Om het te snappen.
Het heeft me in ieder geval verder gebracht. Dus laat ik me eerst maar eens aan die grote wereld voor me beginnen..!

Mijn dagboek over het jongetje in Juul. Of, om de vorige fase erbij te betrekken, de meid in Tjerk. Doorgehakte knoopidee van Michiel: een serie van +/- 10 beelden Juul als man naar Juul als vrouw. Een soort metamorfose. Met een foto van Juul. Aanvullend hierop van Karin: meer over mezelf vertellen. Voeden vanuit het idee zelfportret. Fotografen om van te leren: Nienke Klunder's sequences, Cindy Sherman's filmstills.

Bij het ontwerpen lukte het niet de uiterst mannelijke en vrouwelijke kant van mezelf naar boven te halen. Ik voel me prettig bij de mengvorm. Sterker nog, om mannelijk te zijn, zet ik mijn vrouwelijke charmes graag in. En om vrouwelijk zijn heb ik wat mannelijke stoerheid nodig om die kant van mezelf te laten zien.

Wat zijn dan de situaties/ rollen die bij mij horen? Onderzoekend hiernaar kwam ik erachter dat het allemaal om de macht gaat, macht hebben over een bepaalde situatie/persoon.

De rollen waarbij ik beide personen het sterkst nodig heb om "in control" te zijn:

1. de klusvrouw: de macht/ het gemak van de klusser (de minst sterke denk ik)
2. de p-mate: de macht/ het gemak van het staand plassen
3. de voorbinddildo: de macht van de man over de vrouw (de georgecloony's in de kroeg/op het werk die vrouwen zo gemakkelijk kunnen krijgen)
4. de zakenvrouw: de macht van de lange benen (jaloers op vrouwen met lange benen, overzicht/overwicht)
5. het jongensmeisje: de macht van jongens-/mannengedrag ("ik ken dat wereldje wel hoor", makkelijk man zijn)
6. de sensuele vrouw: de macht van de vrouw

Ook over de presentatievormen brainstormend nagedacht. De laatste optie (uit de categorie kinderspeelgoed): de pop die uit drie delen bestaat en steeds opnieuw is samen te stellen. Dus hoofd, romp en benen. Om zo de zoektocht weer te geven van al mijn mannelijke en vrouwelijke kanten. Bij het foto's maken tijdens mijn verkleedpartijtje dus streepjes op de plek van mijn voeten en elke keer rekening gehouden met mijn houding zodat ik de foto's in drieën kan knippen. Zodat de nieuw samen te stellen beelden een beetje kloppen.

Met mijn rug van de muur! Het verkleedpartijtje.
Niet naar de studio. Dat was me echt een brug te ver: zelfportretten vind ik al heel wat. Maar dan ook nog eens in een ruimte waar anderen binnen kunnen lopen en waar ik niet alle mogelijkheden kan benutten omdat ik die techniek nog niet beheers. Nee, dat komt wel als ik wat verder de wereld in gewandeld ben. Als ik los ben gekomen van de muur. Nu nog even met mijn handje "aarden" en steun voelen van de muur. Gewoon lekker mijn mijn eigen korrelige, beetje troebele maar toch wel sfeervolle fototechniek.

Wel een plek geregeld waarbij er weinig omgeving te zien is. Alexander's place... Maandag, na de beschrijving kon ik de plek gelijk komen bekijken. Veel licht, egale muur, met korrel, dus licht lichtabsorberend en grijskleurige houtenvloer die niet te veel aandacht opeist. Goede combi voor wat ik in gedachten had. Met dank dus aan Alexander. Enne, ik heb je schoenen geleend voor de serie van de voorbinddildo. Bedankt. Alles voor de kunst ;-)

En woensdag was het dan zover. Tijd voor de zelfportrettenshoot. Met alle verzamelde spullen (Gaby, bedankt voor de lange benen met Italiaanse snit!!), statief en camera op naar Alexander's place. Alle spullen klaarleggen, zetten, lichtmeten en mentaal voorbereiden op de rollen. En dan kan het beginnen. Zie filmprojecten.blogspot.com.

Het was goed dat ik de rollen goed uitgewerkt had en alle situaties uit mijn eigen leven kwamen. Waardoor het makkelijker werd me in te leven in deze geënsceneerde/uitvergrootte beelden.
Bij de laatste rol was het wel erg moeilijk geworden, de vermoeidheid, het elke keer weer over de drempel gaan ging parten spelen.
Ik heb het idee als fotograaf ontworpen, maar dan ook nog eens zelf onderwerp zijn... Volgende keer liever met model? Maar toch, ik kon dit alleen doen omdat ik zelf het concept doorleefd heb. Interessant om ook hiermee weer verder te gaan!

Gisterenavond de foto's ook nog besproken met Femke (beeldende kunst), Chantal (grafisch ontwerpen) en Chaim (ook fotografie), allemaal eerstejaars. We kennen elkaar van vorig jaar van de trajectcursus Vormgeving op de zaterdagacademie van St.Joost. Het was erg goed en zinvol elkaars werk te bespreken. Maar ook leuk om te horen waar zij mee bezig mee zijn. En we zitten allemaal in het zelfde schuitje. We hebben vieruur lang elkaars werk besproken. Heerlijk om zo uitgebreid ermee bezig te zijn!
De belangrijkste feedback: laat de presentatievorm los en laat in de foto's zelf meer de zoektocht zien.

Vandaag de foto's uitgeprint op school en vanavond steeds opnieuw bekeken en besproken. Ik wil er toch nog wat meer uitprinten, die ik nog niet heb geprint en toch de kleurenprints maken. De zwartwitversies verliezen misschien toch aan zeggingskracht. Althans dat moet ik bekijken.

Ben benieuwd naar reacties van anderen. Staat het beeld ook zonder dit verhaal?