gezwicht

Er zit dan dus toch echt niets anders op voor deze opdracht dan: mannelijk naakt. Ik kan er niet meer onderuit. Ik heb alle kunstboeken uit de kast thuis, de bibliotheek in breda en de academie in breda en den bosch opgezocht en mijn scan gedaan. Resultaat: veel naaktfoto's. Maar vooral veel vrouwen. Het valt nog niet mee te vinden wat ik zoek. Maar goed, daar ligt dan ook een kans.

In bovenstaand filmpje zit af en toe ook een vrouw, zoals ik graag ook de man zou zien. Sommige foto's zijn niet helemaal mijn lichamelijk genot, er moet af en toe nodig in geknipt worden.

Wat me opvalt is dat met name de man als naakt niet aantrekkelijk wordt gevonden en dus ook niet als zodanig wordt neergezet. Tenzij door homo's? Vanuit de kunstgeschiedenis is de man als naakt met name een studieobject geweest. De schilderijen en (wat er dan al is aan -aantrekkelijke-) beeldhouwkunst zijn met name observatief en de man is dus zeker niet als lichamelijk genot verbeeld. Homoseksualiteit was in die tijd verboden, dus dat zal er ook wel mee te maken hebben. Ik denk dat wanneer ik nog meer in de homo-erotische kunst (is dat er?) ga zoeken dat ik misschien meer tegenkom. In de hedendaagse kunst en fotografie kom ik het dus wel tegen, maar het is mij dan vaak te erotisch en te weinig subtiel. Het lijkt wel of de man of knap of lustobject moet zij. Waarom laten ze de schoonheid, zoals dat bij vrouwen gebeurt, niet zien?

Misschien moet ik meer gaan zoeken in de hoek van vrouwelijk naakt en daar foto's en werken van scannen voor een filmpje. Hierboven was mijn inhoudelijk onderzoek. De vrouwennaakten wordt dan mijn vormonderzoek.

Hieronder een toelichting op een selectie van mijn foto's.


Deze foto van Frantisek Drtikol (1921) "belichaamt' voor mij het thema lichamelijk genot. De houding van de jongen, de vrijheid om als jongen zo te poseren, een totale overgave. Het maffe is dat het hierbij niet gaat om zijn mannelijkheid. Deze is juist niet in beeld gebracht. Zijn geslacht is niet te zien en met de lichtval wordt juist het vrouwelijke, de zachtheid en de ronde vorm benadrukt.

Er zijn meer mannelijke naakten die een houding aannemen waardoor bij het knopje lichamelijk genot in werking treed...


Het gaat hierbij om een soort overgave zoals we dat gewend zijn om bij vrouwen te zien. De foto hierboven van het beeld en het model, van Rodin, heeft de foto wel dat vrouwelijke. Maar in het beeld dat Rodin ervan gemaakt heeft, is het juist alleen maar mannelijk. Zit dat in het materiaal? Dus is het kijken naar echte huid meer lichamelijk genot? Of zit het toch in de houding. Op de foto toch net iets vrouwelijker?


Deze foto heeft dan toch ook weer iets met die vrouwelijkheid te maken, maar dan minder met de zachte vormen en meer met de houding. Het mannelijke is wel zichtbaar. Zowel in het tastbare doordat je een behaard lijf ziet, maar ook de gespierde benen en zijn geslacht zijn duidelijk benoemd in deze foto.

Bij een paar foto's heb ik ook de behoefte om te snijden. Zoals bij de zwarte glimmende bodybuilder. Voor het totale beeld zie filmpje. Hieronder mijn uitsnede. Enerzijds levert het materiaal het lichamelijke genot op. De strakke stof tegen de huid van het geslacht. Anderzijds suggereert de vorm nu ineens de vorm van een vrouwenborst.

De foto hieronder heb ik ook kleiner gemaakt om dat wat mij interesseert in de foto beter uit te lichten. Bij deze foto worden juist de haren visueel aantrekkelijk verbeeld. Mannelijke schoonheid. Ik heb wel een stukje van de handen toegelaten om het lichteffect over de foto verdeeld te houden, zodat de compositie interessant blijft.


En als ik het dan toch over mannelijkheid heb dan vind ik dit een echt bevrijdend moment in een mannenleven. De titel is wel belangrijk bij deze foto. Want de toevoeging dat het hier om een sportkleedkamer gaat maakt het minder erotisch. Maar nog altijd wel heel sensueel. De intimiteit van het moment, die benadrukt wordt door het licht dat op het blote lijf valt.


De foto van deze travestiet heeft voor mij ook meer met mannelijkheid dan met vrouwelijkheid te maken. De huid lijkt nog leerachtiger gemaakt dan dat hij al is.




Reinhard Steiner (Egon Schiele, 1890-1918, De middernachtziel van de kunstenaar, Tachen / Libero) schrijft dat de zelfportretten van Schiele een teveel aan expressieve waarden hebben, wat het moeilijk maakt ze alleen als zelfportretten op te vatten. De spiegel is een lachspiegel geworden. ".... een fase van permanente pogingen om uit te breken uit het korset van een vastgelegde persoonlijkheid, zijn ascetische slankheid van het figuur, virtuoze verdraaiingen van het lichaam, duistere tot bizarre mimiek die niet door direct begrijpelijke regels van het gevoel wordt beheerst, en menigmaal een weerbarstige, als geëlektriseerd rechtopstaande haardos."

De tekening hieronder van Schiele is eindelijk eens een ander standpunt van een naakte man.


Hieronder een paar afbeeldingen die wat mij betreft in de categorie erotiek vallen.








Opvallend is dat veel foto's van mannelijk naakt zwart wit is. Hieronder een foto van Andy Warhol, een van de eerste kleurenfoto's. Met subtiel detail.


Bovenstaande foto viel mij op omdat ik op deze manier vaak vrouwelijk naakt gefotografeerd zie. Met als grote verschil dat de vrouw je vaak bevallig aankijkt. Hier kijkt de man weg. Maar dat heeft waarschijnlijk dan ook een reden, als ik de handeling goed begrijp.
Ook hieronder een pose van een man zoals je die veel vaker bij vrouwelijk naakt ziet.



En tot slot: Le petit mort