28 januari 1986
Op de radio was een live-verslag van de lancering van de Challenger en ik luisterde ernaar, thuis bij mijn ouders. Het was een dinsdag en de VARA zond uit op Hilversum 3. Al luisterend hoorde ik dat het helemaal misging. Daarna zijn we gewoon met het gezin gaan avondeten, voor zover ik me herinner.13 mei 2000
-- --
Ik lag al in bed te slapen en mijn oudere zus kwam mij wakker maken om dit te vertellen. Ik snapte het probleem niet want ik had net op school gehoord dat er elke dag 1000 kinderen dood gingen van de honger, dus ik vond het stom dat ze me hier voor wakker maakte. Heb ik me later enorm voor geschaamd, sindsdien is elk mensenleven me waardevol!
Met 6 vriendinnen zaten we in huiskamer van één van ons (Breda) klaar met hapjes uit allerlei landen om ons flink uit te leven met commentaar op het songfestival.25 juni 1988
-- --Op 13 mei zat ik op een dakterras bij vrienden in Arnhem te bbq-en en we HOORDEN de knal. Heel bizar.
Destijds zat ik bij de misdienaars (ja ja, katholiek jongetje, hè) en welke idioot op het idee is gekomen om juist op die dag een uitje te plannen naar Bobbejaanland weet ik niet. Ik ging in ieder geval mee en heb in een bomvol restaurant daar de eerste helft gezien. Daarna zijn we in de auto gestapt, het was doodstil op de weg en ik weet me nog te herinneren dat we bijna door het autodak heen sprongen toen Hans van Breukelen een strafschop van de Russen stopte. Nog steeds heb ik spijt dat ik de wedstrijd niet helemaal heb kunnen zien en niet wat ouder was. Als 14-jarige mocht ik namelijk nog niet de kroeg in om het te vieren.15 juli 1996
-- --
Wat een dag, ik was zo blij dat ze hadden gewonnen. Direct na de finale ben ik met twee vriendjes de straat opgegaan en hebben we geprobeerde de wedstrijd na te bootsen met dat prachtige doelpunt van Marco van Basten. Ik was 12 jaar en oh zo trots....
-- --
Ik was thuis bij mijn ouders in Nunspeet. Ook mijn zussen waren er en we hebben met de gehele familie de wedstrijd gekeken. Dit was op zich bijzonder omdat mijn ouders helemaal niet voetbal minded waren. Na de overwinning heeft mijn vader met zijn 3 meiden zelfs een rondje met onze oranje 2CV gereden. Lachen!!
Ik was deze dag in Veldhoven, ik herinner mij dat ik fietste van de winkels naar het huis van mijn ouders. Bij het stoplicht zag ik de Hercules heel laag vliegen. Ik dacht toen nog "tsjonge, wat een gevaarte zo laag boven de grond". Toen ik thuiskwam 10 minuten later bleek hij neergestort.31 augustus 1997
Ik weet nog precies wat ik deed en waar ik was toen ik hoorde dat Prinses Diana die nacht was overleden. Op die zondag hadden wij in Wagenberg onze eerste jaarmarkt (inmiddels een 3 daags evenement met plaatselijke en regionale muziek, streekproducten en alledaagse braderie-kraampjes). Vanuit onze carnavalsvereniging hadden wij het initiatief genomen en het was spannend wat het weer zou doen en of het druk zou worden. Om wat mensen al vroeg op de been te krijgen waren de kinderen van de basisschool (ca 300) uitgenodigd een ballon op te komen halen en mee te doen aan de ballonwedstrijd. Ik was ik 's morgens om 7 uur met een paar andere mensen ballonnen aan het opblazen voor die wedstrijd: af en toe een beetje spelen met helium en gelukkig was het al lekker weer.11 september 2001
Rond 8 of 9 uur kwam er iemand met de mededeling van het ongeluk en overlijden van Lady Di en in eerste instantie dacht ik aan de eerste zin van een banale grap of zo, maar dat was het dus niet.
Sindsdien is de jaarmarkt een ijkpunt om elkaar te vragen:"hoeveel jaar geleden was dat ook weer, dat overlijden van Prinses Diana? Dat was onze eerste jaarmarkt!".
Vanaf die tijd was niets meer hetzelfde..............
-- --
I was at the little village were my parents live, and I remember my aunt stating "Assassins, they killed are" referring to the journalists.
-- --
Op 3 september gehoord in Thashkent (Oezbekistan) in het hotel van een man met een bril waarvan beide galzen kapot waren. Een grijs streepjes pak waarvan de broek ±4cm te kort was en ooit de kleur zwart is geweest. Oude bruine schoenen. Zwart haar met aan de rechterkant een grijze strook. Een rus uit Irkutsk.
Op mijn werk bij mijn oude werkgever. Ik zat achter de computer en een collega kwam binnenlopen. Die had op internet net gezien dat er een vliegtuigje in de Twin Towers was gevlogen. Deed me niet zoveel, totdat duidelijk werd dat het om een boeing ging. Ik heb meteen mijn kind van het kinderdagverblijf gehaald en ben naar huis gegaan, overtuigd dat de dag van morgen een derde wereldoorlog zou brengen.4 oktober 1992
-- --Samen met Guus, mijn vaste cameraman, werkte ik op die dag aan een aflevering KUNSTKOPPEN, een serie kunstenaars portretten over Maastrichtse kunstenaars voor de lokale televisie: TV Maastricht. Die dag was het de beurt aan Rachel Bacon, een dame uit New York, maar toen werkzaam in Maastricht.Haar thema waar ze veel van haar werk aan ontleende was: grenzen.Toen we 's middags voor opnamen in de stad waren sprak een viskraamhouder ons aan. Hij had in zijn viskraam op de markt een TV aanstaan en zei tegen ons: jullie moeten daar gaan filmen, wijzend op de bekende beelden van de vliegtuigen die de twin towers in vliegen die op dat moment te zien waren op zijn TVtje.Rachel ziet de beelden en heel langzaam zegt ze: daar woont mijn moeder in de buurt...We hebben de opnamen gestopt, we waren eigenlijk net klaar, en hebben geprobeerd contact te zoeken met haar moeder, wat uiteindelijk gelukt is.Ze was ongedeerd.'s-Avonds heb ik met Rachel nog een verklaring opgenomen en deze achter de uitzending gemonteerd.
Die weet ik ook, want toen zat ik met mijn moeder in Kusadasi (Turkije). Ik werkt toendertijd nog bij NPT reizen in Breda, bestaat overigens niet meer. Ik had twee weken een strandvakantie geboekt met mijn moeder. Het is een van de leukste vakanties geweest die ik met mijn moeder gehad heb (zij is toevallig net op 13 mei overleden). Het was in het najaar en het seizoen was al een beetje voorbij, maar nog niet het jachtseizoen van de Turken op buitenlandse vrouwelijke toeristen. Goh, wat hebben wij gelachen, mijn moeder en ik. Mijn moeder was toen 50 maar dat deerde deze jongemannen niets. Mijn moeder bleek net zo veel in trek te zijn als ik. Ik heb er nog een scharreltje gehad, maar wel daargelaten hoor. Ik kan het mij zo goed herinneren, omdat het op de tv was in het hotel, toen het gebeurde. Mijn moeder woonde in Amsterdam Zuidoost en was natuurlijk direct alert, omdat ook vrienden van haar in flats in de Bijlmer woonden. We waren behoorlijk geschokt dat zoiets kon gebeuren. Ik weet nog dat we weken daarna elke keer als er vliegtuig overvloog dachten, vliegt die wel over ons heen?2 november 2004
Ik was met zwangerschapsverlof thuis, en heb me toen wel een paar keer afgevraagd in wat voor wereld we een kindje ter wereld zouden brengen.31 december 2000
-- --
Ik kwam thuis en hoorde het van mijn dochter. Het eerste dat ik zei was: toch geen allochtoon hoop ik????
-- --
Ik zat in de auto, hoogzwanger, op weg van Utrecht naar mijn werk in Hilversum. Ik hoorde het op de radio en werd direct gebeld door de eindredacteur van het NOS Jeugdjournaal dat ik door moest rijden naar Amsterdam om een reportage te maken.
Mijn ouders gaven een vet feest in Oudenbosch en ik was mijn dronken jongere nichtje aan het verzorgen toen ik het hoorde (haar ouders hadden zich vergist in het alcoholpercentage van de 'kinderchampagne' die ze voor ons hadden gekocht) :) Ik had overigens een prachtavond.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten