Leuk als anderen (klasgenoten in dit geval) reageren op je weblog. Op mijn eerdere bericht over de visie van de opleiding en de zoektocht naar mijn visie kreeg ik de volgende reactie: "De opleiding is een beeldende opleiding. Je kunt je beter de vraag stellen: 'Hoe kijk ik naar de wereld?'. Je bent dan gelijk beeldend bezig en als je op zoek gaat naar de antwoorden, dus is het gelijk documentair. Als bepaalde aspecten die naar boven komen, bij je blijven, dan is het gelijk persoonlijk en ook nog eens relevant om beeldend te vertellen. Je kunt dan jezelf zijn met een documentair uitgangspunt. De keuze om maatschappelijk, conceptueel, idiosyncratisch te benaderen of met het materiaal bezig te zijn, komt dan daarna wel."
En: "...Je moet het nog altijd zelf doen. Zelf je eigen stijl vinden, ontwikkelen, promoten, verkopen... De school zie ik steeds meer als een leidraad. Ik zelf ben docent en student van mijn eigen werk. "
Met de uitspraak: hoe kijk ik naar de wereld, daar kan ik wel wat mee. Maar ik merk ook aan mezelf dat de grijze massa langzaamaan op vakantie is. Het draait een stuk langzamer daarboven, een soort van automatische piloot. Een aangezien ik nu even geen essay, scriptie of iets dergelijks moet schrijven, laat ik het hier even bij, voor nu. De vraag is leuk genoeg om nog even mee te nemen in het achterhoofd.
En vorig bericht, over auteursrecht is wel zo'n voorbeeld hoe ik naar de wereld kijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten