In deze periode wil ik graag een portret maken van de Bredase buschauffeur.
De opdracht staat in het teken van veranderend Breda.
Ik wil met mijn serie laten zien dat Breda wel verandert qua gebouwen, samenstelling van de bevolking, maar niet qua gezelligheid en cultuur.
De toerist en ook de Bredanaar zelf die Breda binnenkomt (met de trein) en de stadsbus instapt, ontmoet als eerste de Bredase chauffeur.
Een gezellige, vriendelijke en meestal vrolijke Brabantse man of vrouw als het visitekaartje van de stad.
Ik heb zelf een aantal plekken in gedachten waar ik de foto's wil maken.
De eerste daarvan is in de bus zelf. Ik zou graag met een aantal chauffeurs mee op de bus stappen en hem/haar tijdens het werken fotograferen.
Daarnaast lijkt het mijn een interessant moment wanneer de buschauffeur zijn/haar bus gereed maakt. Bijvoorbeeld 's morgens vroeg als de bus uit de stalling gehaald wordt.
Tot slot dacht ik aan de momenten dat de chauffeur ontspant tijdens werktijd. Bijvoorbeeld op het centraal station buiten bij de taxistandplaats, in de kantine daar of in de kantine op de Slingerweg.
Martin Parr en Thomas Struth
In fotoboeken ben ik op zoek gegaan naar manieren om deze portretten te maken. Mijn vertrouwde manier om te fotograferen is een beetje 'de vlieg op de muur', de voyeur. Ik vind het prettig als mensen op hun gemak zijn, mij niet echt meer in de gaten hebben, waardoor ik door de lens op zoek kan gaan naar het moment dat ik zoek.
Hieronder twee fotografen die portretten hebben gemaakt. Martin Parr, met een knipoog. Ook op zoek naar het moment. Voor mij is de vraag of het noodzakelijk is of de geportretteerde per se wel of niet in de lens moet kijken. Daarom Thomas Struth erbij gehaald, met twee foto's met een zelfde persoon. Nee, de sympathie voor de man blijft (bij mij althans) hetzelfde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten