.
Waarom is het toch zo makkelijk verliefd te worden op deze beelden?
Bij het eerste lentezonnetje, twee weken geleden ben ik bij het zakken van de zon nog snel een rondje gaan fietsen naar mijn favoriete plekjes. Ik kan er geen genoeg van krijgen daar te zijn en ze elke keer weer te fotograferen. Het lukt niet vaak om goed over te brengen wat ik daar voel. Maar met een beetje liefde en aandacht, en vooral veel geduld, heeft het uitproberen van dit nieuwe oude cameraatje me toch iets moois gegeven.
Ook het ontwikkelen van het rolletje is uitproberen geweest. Met wat oude chemicaliën die ik nog had staan (uit de vorige eeuw, hihi) en wat gratis dokaspullen van de fotograaf om de hoek ben ik de wc ingetogen. Het licht in de gang is stuk, dus de toilet is echt de donkerste plek in huis (nadat de zon gezakt is) om het rolletje op de spoel te zetten (of weet ik veel hoe dat in het echt heet) om daarna er opgelucht weer vandaan te mogen komen. Deze keer heb ik geprobeerd iets meer te kantelen tijdens het ontwikkelen om te kijken of ik korrel kan produceren. Ik snap het nog niet precies, maar toch is fotografie zo bedoeld: de magie van dat doosje!
.
.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten