CONCEPT: RADIOSTILTE

Op de een of andere manier voel ik wel wat voor de titel "radiostilte".

Het komt voort uit de emotie die ik zelf voelde bij dit onderwerp. Het krampachtig willen verbeelden op een mooie manier (de mooie plaatjes) was een te zware oefening. Teveel vanuit het hoofd, te weinig vanuit gevoel, intuïtie. Niets interessant te vertellen dus. Een stilte.

Door de feedback weer op een spoor gekomen. Maar de diesel komt langzaam op gang. Ik heb tijd nodig (gehad) om de vragen, het verhaal (dat me persoonlijk raakt) te zoeken. Stilte in mij.

De stilte die zij achterlaat.

Dagboeken, briefjes, brieven, verhalen en gedichten en al haar schilderijen... om stil van te worden.

Misschien is dat wat ik moet laten zien?