(foto van de site van Jeka, voetballer Ad Voesenek)
Het is weer dat moment dat zo lastig is. Tijd van het fotografisch onderzoek zit er onderhand op dus tijd om tot het concept te komen. Als het concept er eenmaal is vind ik dat heerlijk. Maar voordat het er is moet ik keuzes maken. Ik kan zo moeilijk afstand doen van alle mogelijkheden.
Met het vooruitzicht op weer een bevredigend eindresultaat en handige richtlijnen om het zover te laten komen, zet ik me er dus maar toe.
(Elke periode probeer ik weer onder het mom dat ik fotograaf ben, het schrijven uit te stellen, maar het helpt echt. Ik schrijf het nu dus maar op. Wie weet helpt het bij de volgende opdrachten...)
Het stuk dat ik heb uitgekozen is een nieuw ontwikkeld stukje gebied lang de rondweg/snelweg Breda uit. Er is een wandelpad aangelegd en een sportterrein. Op het wandelpad lopen, als het maaitijd is, de schapen rond.
De reden waarom ik het gekozen heb omdat ik zelf eigenlijk wel kan genieten van zo'n wandelpad en de groene velden, de aangelegde Hollandsheid, van dat gebied. Orde en regelmaat, waarin het laten woekeren van de natuur ook bedacht is. Het eerste idee voor een concept was daarom: NATUURLIJK GEREGELD. De frustratie zit hier een beetje in: het in natuurlijk weer geregeld in Nederland. Het stukje stedelijk gebied staat voor mij dat ook model voor ons nederlandse poldermodel. Overleggen tot dat iedereen het er mee eens is en er vooral middelmatigheid te zien is. Ik wilde de kijker bewust maken van dit stukje regelzucht. Maar wat begon met een vraag, vertaalde ik dus in een stukje boosheid. Maar ik ben niet boos. Het hoort er nu eenmaal bij en ik vind dat wel prima. En zonder de boosheid wordt het een saai concept. Saaie werkelijkheid saai verteld dus. Of wel, niet om over naar huis te schrijven.
Tijdens de feedback kreeg ik tips om bijvoorbeeld eens te kijken of het interessant is om een staalkaart te maken van het poldermodel. Of om te gaan kijken wat er nog meer niet klopt dan een zitbankje in de middle of nowhere zonder uitzicht. Iets met snelheid/traagheid zou ook kunnen met alle voorbijgangers op het stuk: de sporters, de wandelaars en het verkeer op de snelweg. Kortom, tips genoeg.
De volgende periode ben ik verder op zoek gegaan naar de dingen die niet kloppen. Of die het nou net niet zijn. Zo vond ik meer bankjes zonder uitzicht. Omdat er een geluidwal voor de snelweg voor staat, of omdat er een reclamebord voor het sportveld voor staat.
Onkruid dat kapot gespoten is terwijl er zo de nadruk ligt op natuur. Zelfs in de architectuur.
Een bordje 'GAS' midden op een grasveld. En: telt het lelijke uitzicht mee? Of de aanplant van boompjes, die maar niet willen; allemaal verdord voordat ze kunnen groeien. Grond die er rottig uit ziet. Schitterende natuur, naast de snelweg. Een fundering van een dug-out die net iets te kort is voor de dug-out. Een hek tussen de sportvelden en de natuur van wel honderd meter lang, dat dan toch weer openstaat. Een vluchtweg bij de tribune waarbij het bordje hangt 'individueel veiligheidsharnas verplicht'. Hoezo individueel?
Daarnaast heb ik veel overzichtsfoto's gemaakt omdat ik mijn camera en het fotograferen (technisch) steeds beter onder de knie krijg. Maar ik merk dat ik daardoor totaal niet meer bezig ben met mijn verhaal. Niet handig dus!!!
De feedback was dan ook duidelijk erop gericht dat er nog geen verhaal/concept inzit. Wat wil ik nu eigenlijk vertellen? Ik voelde dat ik wel wat over elke foto afzonderlijk kon vertellen maar niet de onderlinge samenhang. Ik ben de drie series proberen te gaan leggen, maar merkte dat ik drie keer hetzelfde aan het vertellen ben. Beetje saai, wederom?
Volgens de docenten was het juist niet duidelijk genoeg. Daar waar ik teveel bezig bent geweest naar mooie plaatjes te zoeken en dus steeds van (fysiek) standpunt te veranderen bij alle net-niet-situaties, had ik ook steeds hetzelfde standpunt kunnen kiezen, zodat voor de beschouwer duidelijk is wat ik wil communiceren. Door te wissen van fysiek standpunt wissel ik eigenlijk ook van vertelstandpunt. Verwarrend dus. Niet meer doen dus.
Maar hoe nu verder?
Wat is interessant om te vertellen? Wat zijn de lagen van de werkelijkheid die zich hier afspelen? En hoe kom ik verder dan de clichés?!
Harder werken en verder zoeken. Zoals: het (bijzondere) dagboek van de voorzitter van bestuur: http://www.rkvvjeka.nl/~jekagames/dagboek/dagboek.htm. Het blijkt dat er naast dat ik dat constateer, ook de voorzitter niet helemaal tevreden is met de gang van zaken. Net niet als gevoel klopt dus wel een beetje. Het is een mooi complex maar ook de voorzitter is net niet helemaal tevreden met hoe de sporters en de ouders daarvan met het terrein omgaan.
Het complex heet 'Tussen de Leijen' in de landschappelijke driehoek die begrensd wordt door de Bavelsche Leij en de Molenleij. Maar dat is niet van een 'leijen dakje' gegaan... Er is nogal wat bezwaar tegen het complex aangetekend. Er staat, zelfs op de site van Jeka een voorbeeldbezwaarschrift dat je zo van de site kunt afhalen om zelf bezwaar aan te tekenen (http://www.rkvvjeka.nl/index.php?item=2actueelrubriek&id=1&itemid=105). Het is door de voorzitter van het bestuur bedoeld om te vertellen dat van de 400 invulexemplaren die verspreid zijn er maar 154 zijn ingevuld en dus 246 niet.
(lei = (Belgisch) voor brede laan in steden; boulevard, avenue)
Daarnaast heb ik veel foto's gevonden over de aanleg van het complex. Interessant om ze naast mijn foto's van de situatie nu te leggen.
week 14 (foto van Jeka) en nu
week 18 (foto van Jeka) en nu
Geen opmerkingen:
Een reactie posten