"Afbeeldingen van de man spelen een zeer belangrijke rol in de traditie van de westerse kunst. Ook in de fotografie zijn afbeeldingen van naakte mannen geen uitzondering hierop.
Opvallend is echter dat deze afbeeldingen met name gemaakt zijn door mannen.
Vanuit de kunst bekeken was het voor vrouwen moeilijk een professionele kunstopleiding te volgen. Onder andere omdat deze, vanaf de Renaissance, gebaseerd waren op bestudering van het mannelijk naakt. Dit was niet de enige reden voor vrouwen waarom het lastig was een bijdrage te leveren aan beeldende kunst. Het atelier zelf was een product van het middeleeuwse gildensysteem. Het ambacht binnen zo’n gildensysteem was met name in handen van mannen. In de tweede helft van de negentiende eeuw gingen vrouwen creatieve gelijkwaardigheid eisen. Een van hun voorwaarden was het recht om de mannelijk naakt onder dezelfde voorwaarden te bestuderen als mannelijke collega’s maar de door de bijbel en de kerk gesteunde overtuiging dat de vrouw ‘het zwakke geslacht’ was en niet bestand tegen lichamelijke verleiding (zie hier de paradox). Daarnaast heerste er de dubbel moraal: vrouwen moesten kuis zijn want een vrouwe kan nooit het ouderschap ontkennen. Terwijl mannen juist zoveel mogelijk hun zaad wijd en zijd moesten verspreiden zonder daarvan de gevolgen te hoeven dragen.
Tegen de tijd dat vrouwen in de kunstwereld gelijkwaardigheid met mannen bereikten, werd de naaktstudie niet meer gebruikt als standaardmethode voor het opleiden van kunstenaars.
De opkomst van het feminisme heeft, onder andere door de afkeer van naakt door veel feministes, weinig verandering gebracht.
De homo-emancipatie bood wel een nieuwe kijk op mannelijk naakt. De poseertrucs en vijgenbladen verdwenen en de erecties en openlijk seksuele poses werden zichtbaar. Tenslotte heeft de geleidelijke verruiming van vrouwelijke opvattingen door vrouwen zelf en de maatschappij ook wat nieuws te vertellen. Van het toegeven aan fantasieën in de besloten en collectieve duisternis van de bioscoop naar de mannelijke strippers op vrijgezellenfeestjes tot het met elkaar op het terras kontjes beoordelen: kijken mag!
Daar waar het mannelijk lichaam als studieobject, de kunstenaars uit de tijd van het gilde diende, en midden jaren ‘70 de man als homokunstobject, is nu de tijd aangebroken voor mannelijk naakt, met een vrouwelijke handtekening. Mannelijk naakt als kunst voor en dus door de vrouw."
Bovenstaande tekst is een onderdeel van deze periode: het schrijven van een catalogustekst over het fotowerk van deze periode.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten