Vorig bericht eindigde met de visie van de opleiding Fotografie waarbij ik mezelf het volgende afvroeg:
Hmmm, geeft wel richting, maar gaat mij eigenlijk nog niet ver genoeg. Zeker niet in relatie tot "de mythe van het kunstenaarschap". Nu lijkt het me vooral een lekker praktische opleiding. Maar welke plek heeft onze academie in onze (inter)nationale maatschappij? En welke rol moeten wij daar (later) in gaan vervullen? Of is dat meer mijn vraag naar zingeving?
Op het hoofdweblog van onze opleiding vond ik alweer meer waar ik wat mee kan:
Uitgangspunten van de opleiding
De opleiding Fotografie heeft een documentair vertrekpunt. Dit uit zich in projecten die vragen om een duidelijke betrokkenheid met maatschappelijke thema’s. Binnen een documentair project wordt - als vertrekpunt voor een vertelling - vaak een proces of gebeurtenis in de werkelijkheid gevolgd. Het kan gaan om verhalen over grote, actuele maatschappelijke onderwerpen, maar ook om juist kleine verhalen over alledaagse dingen die je in het leven tegenkomt en waarover jij je verbaast, of waarvan jij vindt dat ze de moeite waard zijn om verteld te worden. Je onderzoekt hoe je jouw verhalen het beste met de toeschouwer kunt communiceren. Het fotografische beeldverhaal dat je uiteindelijk gaat maken getuigt van een eigen visie en stijl. Naast de documentaire vertelling is er binnen de opleiding ruimte voor een onderzoekende en experimentele houding.
Je kunt fotografie studeren in VOLTIJD of in DEELTIJD. Meer informatie over de opleidingen vind je op http://www.akvstjoost.nl en op de weblogs van studenten.
Opvallend vind ik dat de weblogs van ons dus een belangrijke plek innemen binnen deze studie. Hetgeen bij de uitgangspunten vermeld staat voel ik ook terug in onze lesbesprekingen.
De vraag die ik mezelf stel is of dat ook mijn visie is. Een fundamentele vraag die eronder zit is de vraag naar wie ik zelf ben. Wie ben ik, als Juul, of als partner van Youp, of als fotograaf, of als student van AKV | St.Joost of als coach voor HBO-studenten bij de Academy for Leisure? Met alle rollen in het leven, en alle bijbehorende functieprofielen, verwachtingen (opleidings)eisen...
Tja, en als ik dan zo aan het filosoferen sla dan denk ik ook weer gelijk: ik doe ook maar 'n dotje. Ik probeer zo goed en zo kwaad als dat kan overal zoveel mogelijk mezelf te zijn. Tijdens deze opleiding leer ik weer nieuwe kanten van mezelf kennen. Maar zo ook in mijn werk. Of als ik buiten lekker met mijn camera wat rond loop te banjeren (gaat tegenwoordig elke dag mee, ben nog niet te laat op het werk gekomen, hoop dat het er ooit een keer van komt).
En aan de andere kant is dat "jezelf" zijn verrekte moeilijk. het kan alleen maar als je er niet over nadenkt. Dit weblog schrijf ik in het kader van mijn studie. Dus met die bril op kijk ik nu naar mijn leven. Het zou toch boeiend zijn om vanuit alle andere rollen ook een weblog bij te houden en mezelf dezelfde vragen te stellen.
Even het experiment dan om vanuit andere rollen naar mijn eigen ik te kijken:
Vanuit de rol als partner van Youp denk ik dat het jezelf zijn voor mij net zo belangrijk is. Jezelf zijn is dan dus eerlijk naar jezelf en dus ook naar je partner.
Vanuit mijn rol als coach probeer ik ook zoveel mogelijk mezelf te zijn. Dus mijn studenten en collega's weten dat ik studeer, een relatie heb met een collega, dingen niet weet in mijn vakgebied, plezier heb in mijn leven en daar graag tijd aan besteed.
Tja, het valt eigenlijk wel mee, die bril. Die is toch redelijk hetzelfde. En toch blijf ik mijn leven indelen in de vakjes. Het zal wel aan mij liggen; ik kan maar 1 ding tegelijk...
Maar goed, met "jezelf zijn" (wat in deze tijd van massacommunicatie natuurlijk een belachelijk begrip is) weet je nog niks over mij en dus zeker niets dat richting een visie gaat.
Alhoewel....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten