het zwarte gat, de tussenfase, een overgangsrite of gewoon herfstvakantie
Je mag wat mij betreft even zelf kiezen welke titel de lading dekt. Voor mij gelden ze allemaal.
Een afgelopen periode die wel leuk was maar ook wel weer onhandig. Leuk omdat Katendrecht als opdracht (en daarmee als plek) uiteindelijk wel mee viel. Onhandig omdat ik er qua creativiteit niet helemaal uitkwam (verkeerde strategie gekozen) en omdat het plotselinge overlijden van een oom er tussendoor kwam (wat nu erg kort dor de bocht klinkt, maar zo absoluut niet is).
Een bijbehorende beoordeling dus. Fijn dat ik er toch nog wat van heb kunnen maken, mede dankzij de bereidheid van mijn onderwerp om mee te werken aan de serie (The brave heart!). En fijn dus dat ik toch deze ronde mee kon doen met de beoordeling en het gehaald heb. Beetje jammer dat ik er niet meer uit heb kunnen halen. Maar 'for the time being' eigenlijk wel tevreden. Met name: weer genoeg geleerd. Resultaat:
Zwalkend door Katendrecht (mijn eigen foto's): 6
Denkend aan Katendrecht (found footage): 6
Grafische vormgeving: 5. Toch blij dat ik daarin een minor heb gevolgd. Was nodig....?!
Het is de eerste keer dat ik cijfers op mijn weblog communiceer. Nooit eerder gedurfd.
Daarna nog even een poepie gas erbij voor het competentieassessment en dan vakantie. Na een beoordeling vallen bij mij meestal ineens wat spreekwoordelijke kwartjes dus zo'n assessment daar draai ik mijn hand niet voor om. Beetje zelfoverschatting, beetje naïviteit en een beetje luiheid. Of trots. Nou ja. Zoals jullie al op het blok van Being ART hebben kunnen lezen, het was een pittige aangelegenheid. En ik hou niet zo van kritiek. Je leert er wel veel van. Maar het is wel veel lekkerder om naïef en onwetend te zijn. Ik denk te veel. Denk ik wel eens.
En dat komt dan met name na de feedback (als die niet verwacht was).
Geniet dus van dit stukje want meestal denk ik teveel. Nu schrijf ik gewoon. Misschien heb ik dit stuk over een uur wel weer verwijderd. Maar ik had het net, tijdens een plaspauze, zo bedacht:
je hebt nature en nurture. Dus dat wat je van nature bent, en dat wat je omgeving je aanleert. En soms vergeet ik dat. En vooral dat ik niet alleen diegene ben die 'door de tijd gevormd is'. Maar dat ik ook nog ergens mijn eigen kern heb. En fotograferen is voor mij mijn eigen kern zijn. En die ben ik in het leerproces (nurture) even kwijtgeraakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten