zondag 18 januari 2009

leeftocht

Nu ik vandaag op reis zal gaan
door het landschap dat
je lichaam is, wil ik, met passen
vol verzamelde voorzichtigheid
je onherbegzaamheid betreden.

Ik wil de woeste grond ontginnen,
de rosten breken om de zachtheid
te breken die onder oude lagen
oude angst begraven ligt.

..... Van wat er was
gaat niets voorgoed verloren,
het moet alleen opnieuw beginnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten